Hoe het begon................AG00003_.GIF (10348 bytes)

 

Vier jaar geleden las Theo aan een leuk reisverhaal over een familie die via Rusland naar Peking reisde.

Na het lezen van dit boek ontstond er langzamerhand het idee bij Theo dat dit wel een idee zou kunnen zijn voor de familie Schinnij.   Nog enkele reisverhalen later kreeg het idee steeds meer vorm.

Theo regelde met zijn werkgever dat hij de "arbeidstijdverkorting" opspaarde tot het magische jaar 2000, waarin hij dan een half jaar vrij kon nemen om zijn reis te ondernemen. De datum was gepland en hij zou samen met Janneke, echtgenote, zijn reis naar Peking gaan ondernemen in een Landrover.

Langzamerhand werd echter duidelijk dat Janneke het niet zo zag zitten om de kinderen alleen telaten of voor een half jaar bij anderen onder te brengen en, wat ook niet onbelangrijk was het primitieve leven tijdens de reis trok Janneke niet zo erg.

Theo zou zijn reis dus geheel alleen moeten ondernemen wat nu ook weer niet zo aantrekkelijk was omdat een dergelijk avontuur niet geheel ongevaarlijk is en misschien wel wat te veel om alleen te ondernemen.

Hij probeerde bij vrienden en kennissen of er iemand was die mee zou willen gaan maar gezien de niet te voorziene omstandigheden waaronder de reis plaats zou vinden en het feit of je zo'n lange periode vrij kunt krijgen, stonden de kandidaten niet te trappelen van ongeduld om mee te gaan met Theo.

Uiteindelijk kwam in Augustus 1999 Arie er bij, die van 1 maart tot 1 juni 2000 zal meereizen.

Uiteindelijk begonnen in september dan de voorbereidingen.

sprkplug.gif (1275 bytes)

Wat valt er allemaal voor te bereiden?

Routeplanning, visa, voeding ,kookgelegenheid, extra onderdelen, kaarten en navigatie materiaal, brandfstof, kortom er viel veel te bespreken en te informeren.

    burkina_small.jpg (6114 bytes) Ook een visum nodig....: Http://www.visum.nl

 

Enkele leuke feiten uit de voorbereiding:

We zoeken kontakt via email met enkele Russen om te weten te komen of het mogelijk is om hun land te bereizen. We worden door verschillende Russen terug gemaild met de vraag "of we gek geworden zijn" de criminaliteit en corruptie schijnt veel te groot te zijn. We besluiten dus niet voor Rusland maar gaan het proberen via de oude "zijderoute",Duitsland,Oostenrijk,Hongarije, Roemenie, Bulgarije,Turkije, Armenie, Azarbeidjan, Turkmenistan, Uzbekistan, Kirgyzie, China Mongolie en dan weer terug over Rusland, Oekraine, Polen, ...

Al snel kwamen we er achter dat ook benzine schaars is in Azie en Rusland dus de landrover die er al was moest omgeruild voor een dieselexemplaar.

Hoeveel brandstof moet je eigenlijk bij je hebben, in sommige streken kan het wel eens 1000 km. zijn voor je de volgende tankgelegenheid tegen komt.

Er blijven tot op heden nog vragen open zoals bijvoorbeeld: "Kun je met eigen vervoer over de chinese grens?"  "Is er over de Kaspische Zee een echte veerpont?"

MVC-012S.JPG (51352 bytes)

In december meld ook Bas zich als deelnemer aan de reis. Zijn goede adviezen en knutselvaardigheid kunnen we goed gebruiken. Bas gaat voor de hele reis van begin tot eind.

 

 

En hoe ging het dan verder ?

Hieronder komen regelmatig de Email berichten die wij naar huis sturen. Ook u kunt ons emailen op :

anbird1.gif (6286 bytes)basarthe@hotmail.com

MVC-009S.JPG (52891 bytes)

10 MAART 2000

HALLO LEZERS

HIER HET EERSTE BERICHTJE UIT TURKIJE.
DE EERSTE 3000 KM ZITTEN ER OP MET VEEL GEZOEK -NU AL- IN BULGARIJE.
ROEMENIE VIEL ERG TEGEN ZEER TRIEST EN ZEER ARM EN ERNSTIG VEVUILD LAND.
ONDANKS DAT WE ALLES GOED INGEPAKT HADDEN EN GECONTROLEERD MISTEN WE TOCH
NOG EEN DRUK VERDELER VOOR DE GASFLES DAT KOSTTE EEN DAG ZOEKEN IN SZEGED
(HON) OM DIE TE KOPEN.NU KUNNEN WE DUS WEER KOFFIE ZETTEN EN ETEN  WANT ETEN
KOKEN OP EEN HOUTVUURTJE GAAT NIET ZO GOED MAAR MAAR WE HEBBEN HET ERMEE
GERED.
PROBLEMEN BIJ DE GRENZEN ZIJN ER NIET ECHT AL KOST HET ZOMAAR EEN UURTJE OF
3-4 OM ER OVER TE KOMEN.
NU ZIJN WE ZELF LANGZAMERHAND OOK AAN EEN WASBEURT TOE EN GAAN NU RICHTING  
-ZEE VAN MARMORA-
GROETJES
'de mannen'

 

zaterdag 11 maart

Route 2000 ıs geland ın Istanbul. Dıt ıs een zeer grote stad dıe veel weg
heeft van een mıerenhoop, je loopt hıer van bazar ın bazar, met ongelooflıjk
veel schreeuwende mannetjes dıe je allemaal wel wat wıllen verkopen.
Afgelopen twee dagen heeft het veel geregend, wat het leven ın de auto er
nıet makkelıjker op maakt. We hebben ons ook nog steeds nıet gewassen sınds
we vertrokken zıjn, maar dat mag de pret nıet drukken. Gısteravond hebben we
voor het eerst eens flınk gezopen; wel 3 pılsjes de man, en dat met zıjn
drıeen achterın. Wat een feest. Morgen trekken we verder Turkije ın,
rıchtıng Ankara, hopend dat het weer daar beter zal zıjn.

Groetje en kusjes van Bas Arıe en Theo

maandag 13 maart

Na ons bericht uit Istanbul hebben we een paar uur gebadderd ın een turks
badhuis van 537 jaar oud, een hele belevenis.
Nu zıtten we 200 km. ten oosten van Ankara ın een
bergdorp. We rijden nu al 2 dagen door de bergen en gisteravond werd het
even spannend we zaten op een klein bergweggetje erg hoog en tenslotte ook
nog in een sneeuwstorm.
groet
Bas  Arıe  Theo

18 maart 2000
Trabzon Turkije.

Hallo we zijn terug naar Trabzon om een visum te halen voor Georgie.
We stonden daar al voor de grens maar het bleek nıet mogelijk om aldaar een
visum te regelen,
we moesten dus 400 km. terug.
we zijn besloten om nıet verder over Armenie en naar de Kaspische zee te
gaan omdat we dan
voortdurend door de bergen zouden rijden en dat hebben we de afgelopen 4
dagen al gedaan met nachten
van 15 tot 20 graden onder nul alles bevroren ,konden geen koffie meer
zetten en eten koken
`s-nachts slapen onder een stapel slaapzakken en dekens met 3 lagen kleren
aan.
Dit hielden we niet lang uit en ons humeur werd er niet beter op.
We zijn dus nu van plan om via Georgie naar Rusland te trekken, via onze
internet vriend ,Pieter, die
ook ergens in Rusland zit, hebben we begrepen dat het allemaal erg meevalt
met de problemen in Rusland
We hebben regelmatig kontakt met hem en hij geeft ons goede informatie.
Nu nog even een visum voor Georgie maar dat kan eventueel tot maandag duren,
we waren net bıj
die ambassade en hıj zou open moeten zıjn maar.... onduidelijk maar is
dicht.
gelukkig is het hier een aangename temperatuur en we staan aan de boulevard
van de Zwarte Zee.
Ovrigens is het hier feest 4 dagen lang waar we al alles van hebben mee
gekregen, schapen die ritueel geslacht
worden op straat overal bloed en ingewanden langs de straat en zo lang het
vrıest
is dat niet erg. Ook moesten we uitgebreid theedrinken op een politie
bureau toen we de weg vroegen, thee met chocolade en reukwater voor je
gezicht en haren, nu roken we ook al niet al te frıs meer
GROETJES
ARİE THEO BAS


21 Maart TBILISI,

We zijn aangeland in Georgie Tbilisi na enige vertraging vlak na de grens
met Turkije,Batumi, namelijk onze eerste pech centreerstift uit rechter
bladveer, achter, gebroken waardoor de achterwielen helemaal scheef stonden.
We waren al bezig met de reparatie toen er een georgier bij kwam uit een
naburige garage waar we toevallig naast waren geparkeerd, hij maakte de hele
repoaratie binnen twee uur perfekt voor ons af en vroeg daar in principe
niets voor en dat op zondagmiddag. Wel veel lol en verbaasd kijken over de
polaroid fotos die we maakten van de monteur en zijn maatje
Toen verder naar Tbilisi ongeveer 400km. met veel politie ook russische, die
zoals wij nu weten, nog 5 jaar de grenzen van Georgie mogen bewaken en zeer
corrupt zijn. Ook de georgische verkeerspolitie is erg corrupt ,ze houden je
aan en beginnen te zeggen: "You have problem...BIG PROBLEM" en als dat niet
genoeg is controleren ze alles , maar meestal zeggen ze dat er geen probleem
is als je Dollars hebt of americaanse sigaretten of bijvoorbeeld een mooie
pen of Theo z'n leren jas, kortom het zijn net kinderen, ze verzamelen alles
wat westers is.
Vandaag in deze stad hebben we de Azarbijdjaanse ambassade aangedaan voor
visa om naar Baku te reizen, helaas ook weer veel vertoon van macht "kom
morgen maar terug vandaag werken we niet" 0f "hebben jullie een rede om ons
land te bezoeken, een uitnodiging"
We hebben momenteel een half hollandse gids die ons helpt de weg te zoeken
hier maar ik denk dat hij niet helemaal "spoort" hij is een beetje erg
gedienstig. We hebben nu ook kontakt met een Georgische sportjournalist (als
het waar is) een patser die in Juni naar nederland gaat om de
wereldkampioenschappen te verslaan voor Georgie...niet zo gedienstig en een
Charmeur....zelfde leeftijd als Bas dus dat gaat wel goed.
We slapen voor 1 nacht in een hotel om te douchen, na 9 dagen was dat echt
nodig, het is een hopeloos verouderd "partijbonzen" hotel op de eerste
verdieping. Op de 10 verdiepingen daarboven zitten vluchtelingen uit andere
russische staten, een enorme puinhoop dus.

Oke morgen trekken we verder naar Baku als alles goed gaat met de
visa..Tijdsverschil is nu +3 uur..
Arie Theo Basje

 

23 maart 2000
We bereiken BAKU Azrbeidjan is maar een saai land.., een grote steppe met
aan beide zijden hooggebergte en erg smerig net als in Georgie verlaten
gebouwen en fabrieken uit de communistische tijd waar niets meer mee gebeurt
en die gewoon braak blijven liggen een 'spookland'
Baku is vergeven van de olieboortorens ik schat enkele duizenden, grote
kleine en piepkleine gewoon in een achtertuintje.

Arie Theo Bas

24 en 25 maart 2000
We zijn de afgelopen dagen alleen maar bezig geweest om een visum te krijgen
voor Turkmenistan maar helaas de autoriteiten weigeren mee te werken.
Volgens ambassade Turkmenistan moeten we eerst een visum kunnen tonen van
Uzbekistan maar die ambassade is dus pas verhuisd en wat we ook vragen
iedereen verwijst ons naar het oude adres ook onze 'internet gids' Pieter
komt met het oude adres ' wel krijgen we telefonisch kontakt met de
uzbekistanse ambassade die beweert dat we eerst een uitnodiging nodig hebben
om een visum te krijgen en dat, dat dan zeker nog een week gaat duren. We
proberen nog een keer te onderhandelen met de turkmenistanen maar ze blijven
onverbiddelijk en weigeren een visum en als we niet snel genoeg naar hun zin
vertrekken worden we eruit gezet met een extra mannetje versterking.
Ovrigens is Baku een vreselijke stad en adres ,dat je al moet weten, kost zo
maar 2 a 3 uur zoeken alles is in het russisch/cyrillisch aangegeven en
onherkenbaar. Kennelijk heeft men sinds kort het hele straten system
veranderd zonder iedereen op de hoogte te brengen/
Uzbeekse ambassade adres is PANTAMDART 1E CHOSSE AP430 wat betekent dat
pantamdart een wijk is 1e chosse is eerste straat en apartment 430 maar
niemand kent die eerste straat wel de wijk/ sommigen kennen het adres wel
brengen ons er naat toe en blijken, na een half uur rond gereden te hebben,
gewoon mafioso te zijn die dollars willen.
We hebben het opgegeven en moeten de reis verder opgeven naar boven door Rusland is onmogelijk we moeten dan door Chechenie of er langs en dat
schijnt niet te kunnen, te gevaarlijk te zijn .
Naar beneden door Iran kan niet vanwege de visum aanvraag die 5 weken duurt.
Er zijn nu vage plannen om terug te gaan en door te reizen naar de
Noordkaap/ lapland maar ook dat is weer 10.000 km.
Arie Theo Basje


29 maart 2000
We zitten weer in turkije, Trabzon goed klimaat gisteren tot 22.00 uur op
een terrasje gezeten thee gedronken (sterke drank is verboden in het
openbaar) en wat gekletst met de 'locals'
Hier spreken redelijk veel turken duits of engels.
Iemand vertelde dat Enzurum, een plaats boven in de bergen, waar we twee
weken geleden waren, wel het 'Syberie van Turkije' word genoemd en dat het
er 8 maanden van het jaar winter is. Ik heb nog medelijden met mezelf als ik
terugdenk aan 25 graden onder nul zelfs de gel die Bas pleegt de gebruiken
was bevroren.
Turkije bevalt dus goed n zeker ook de turkse baden.
U hoort nog van ons......

Arie Theo Bas

 

Join

Join HAMSTER.COM and make up to 40 cents per visitor!

 

30 maart 2000

Pieter de Reuver belde gisteravond nog en had een laatste mogelijkheid voor ons.......om Mongolie te bereiken

namelijk met de boot van TRABZON  naar SOCHI in Rusland. 

Een goede mogelijkheid die we vandaag hebben onderzocht het word echter ernstig prijzig en we zouden dan wel in ongeveer 2 a 3 weken Mogolie bereiken maar geen geld meer over hebben voor de terugreis. In ieder geval bedankt Pieter voor je goede hulp.

Bovenstaande betekent dus dat langzamerhand naar huis terugreizen, zei het met pijn in ons hart omdat we de lang voorbereide reis moeten opgeven

Bas, Arie, Theo

 

Maandag 10 April

We zijn weer thuis, na wat omzwervingen over Bulgarije, Roemenie, Hongarije, Slowakije en Polen en een bezoekje aan de "Tatra" en ons geliefde Krakow, zijn we precies na 5 weken terug, 13800 km. afgelegd  en een teleurstelling rijker.

De terugreis was niet geheel en al zonder problemen. Het begon al bij de Bulgaarse grens met Turkije. "little control" was het bevel van de douane beambte en vervolgens werden we naar de controlehal geleid Landrover over een "put" zodat ook de onderkant doorgelicht konworden en vewrvolgens de hele auto en aanhanger leeg en alles uitgepakt, ook het reservewiel nog even door het rontgen-apparaat, niets gevonden, dus alles weer inpakken, de beamte bood zijn excuses aan, waarbij de eerste en de laatste was die zij excuses aanbood, want er volgden nog 4 van dergelijke controles en of het nu kleine of grote controles waren de beamtes/ politie werd steeds onbeschofter.

Bij de grens Hongarije- Slowakije kregen we een heuse drugscontrole op ons losgelaten al moesten we daar wel drie en een half uur op wachten voordat de betreffende "expert met drugshond" op kwam dagen. De expert was zeer "honds" tegen ons en het "snuffellaartje" was zo'n klein dameshondje wat echter niet wegnam dat hij de hele auto en aanhanger van binnen en buiten besnuffelde. De vlooienbaal sprong in en uit de auto, naar hartelust en ragde nog een paar keer door onze slaapzakken achterin de auto.

Pas bij deze grens kwamen we er achter dat we deze kontroles te danken hadden aan de kombinatie Turkije (waar we dus vandaan kwamen) en het feit dat we Nederlanders waren.        Die kombinatie staat kennelijk voor drugshandel....maar helaas er werd niets gevonden, soms nogal een fustratie voor de beamten.

Krakow onze geliefde stad (vooral bezongen door Bas) was onze laatste "aanleg" en de anders zo veilig ogende stad ,bracht ons het laatste probleem, inbraak in de auto...en een aangifte die zo maar weer 3 uur in beslag nam.

Arie, Theo, Bas

 Belwijzer.nl --> Voor een online telecom advies!

 

homejump.gif (2462 bytes)   BACK HOME

Webmaster:  Arie Waijenberg  away@globalxs.nl