Het vervolgverhaal (deel 6)

Een vervolgverhaal in tenminste 6 delen, over de wanstanden in de maatschappij.

Wat gebeurde er in deel 5?

Marloes liep, zoals hangjeugd dat hoort te doen, door het winkelcentrum te dwalen. Ze zag een vreemde gestalte naderen. Wie was het en wat gebeurde er…

Marloes zag de man -want het was een man- naderen en zag plots wie het was: het was leonardus, de italiaanse mafioso uit de eerste twee afleveringen van het vervolgverhaal. Zij had hem gezien toen ze uit de trein stapte en daar vader A tegen het lijf liep.
Afijn, ze raakte met hem aan de praat en toen bleek dat de oude Leonardo zichzelf niet meer helemaal was. Dat bleek ook wel, want het was niet Leonardo maar Donatello.
Ja, jullie denken natuurlijk dat Donatello een heel aardige oude man was, maar het tegendeel is minder waar. Donatello had een hele slechte naam in de buurt. Marc of zoiets.
Marloes vertelde hem over het avontuur bij de Vette Hap en Donatello luisterde naar het verhaal wat Marloes vertelde over het avontuur bij de Vette Hap. Toen Marloes klaar was met haar verhaal merkte Donatello dat Marloes klaar was met haar verhaal. Na dit gezellige gesprekje liepen Marloes en Donatello weer verder. Marloes ging de videotheek binnen, en Donatello zag dat Marloes de videotheek binnenging. Marloes wilde een video huren: "de hoogtepunten van KVW 1999". Helaas bleek deze iets te duur, aangezien de speeltijd langer was dan de mogelijke huurtermijn van 5 dagen.
Marloes zocht een andere film. Ze wist eigenlijk niet goed welk genre ze wilde zien. Ze zat te twijfelen tussen cabaret en komedie. Uiteindelijk koos ze voor iets heel anders: humor.
Ze huurde de film "een beetje failliet", over het leven van Andre Hazes en zijn vele financieel adviseurs. Samen met haar moeder ging ze deze kijken en deze film ontroerde beiden zeer. Want wat was het geval? Terwijl Andre Hazes in de discotheek zat of ging vliegeren hadden deze ‘adviseurs’ zijn knakworstenblikjes omgedraaid en zijn gouden kettingen erin gevonden. Deze hebben ze uiteraard verkocht, vooral aan een gekleurde, brede machoman die vrienden had gemaakt in de oorlog in Vietnam. Deze mannen waren ontercht veroordeeld voor een crimineel feit wat ze niet hadden gepleegd. De mannen doken onder in de stad Los Angeles en leefde een leven als huurlingen. (Leef met je eigen talent zullen ze gedacht hebben). Als mensen een probleem hadden, en niemand kon je helpen, en je kunt ze vinden, dan kon je hun inhuren.
Andre kwam deze mannen tegen en uit medeleven besloot de koper van het goud om zijn goude kettingen terug te geven aan Andre. Andre was hiermee zo blij dat hij dit aan zijn moeder schreef. Zijn zootnje kon namelijk niet schrijven op het moment dat Andre deze hit schreef. En zo ging de film nog een tijdje door met allemaal emotionele momenten. We kunnen zeggen dat dit een film was met een hoge zakdoekjes-gebruikswaarde-ratio. Zien we daarentegen de humor-curve in de film en berekenen we hiermee de uiteindelijke beoordeling van deze film, komen we uit op een ontegenzeggelijk negatief kijkadvies.
Marloes en haar moeder hadden hier dus geen boodschap aan. Maar over boodschappen gesproken, Donatello zat nog steeds in het winkelcentrum rond te hangen. Hij ontdekte niets leuks daar en ging eens naar huis. Toen hij aanbelde deed er niemand open, wat heel gek is want normaal gesproken was hij om die tijd altijd thuis.
Hij liep maar verder in de richting van de kerk, maar wat zag hij? De kerk was gesloopt! Wat nu? Hij en zijn mafioso-kameraden vergaderden altijd onder die kerk over hun snode plannen. Nu zouden ze moeten verhuizen……. Zou dit ooit nog wel goed komen? Lees het volgende deel van dit verhaal de volgende keer……

Terug naar de uitgave van januari 2000