Natuurlijk bestond de Azteekse bevolking ook uit kinderen. En die kinderen groeiden weer op tot volwassenen, die goed in de samenleving moesten kunnen functioneren. Dat ging niet vanzelf, dat moesten ze leren... Hoe zag de opvoeding van de Azteekse kinderen er dan uit?

De Geboorte

Als er een kind werd geboren, was het altijd een groot feest; de geboorte van een kind werd uitgebreid gevierd. De ouders van het pasgeboren kind vroegen aan een astroloog om een gunstige dag uit te kiezen om het kind een naam te geven. Een Azteekse vroedvrouw gaf het kind dan een ritueel bad en gaf het daarna de naam.

De geboortedag vindt men vaak terug in de gekozen naam. Maar ook namen van dieren, dingen of opvallende eigenschappen kan men terugvinden in de naam. Zo kregen jongens bijvoorbeeld de naam "Boze Adelaar" of "Een Wind". Bij meisjes waren bloemennamen populair, bijvoorbeeld "Groene Jade", maar bijvoorbeeld ook "Regenvogel". Er waren ook namen die voor ons volkomen onuitspreekbaar zijn, zoals "Tziquetzalpoztectsin", dat Quetzalvogel betekent. De veren van deze vogel waren erg geliefd bij de Azteken.

Leren

Als een kind een jaar of drie was, leerde het het werk van de volwassenen; vaardigheden die ze later nodig hadden: ze moesten helpen in het huishouden en ze leerden het belang van goede manieren, waardig gedrag en hard werken.

Bij de Azteken heerste strenge discipline. Als kinderen ongehoorzaam waren of zich misdroegen, werden ze gestraft met zeer strenge straffen. Ze werden dan bijvoorbeeld geprikt met doorns, geslagen, boven een vuur met Spaanse pepers gehouden en moesten dan de rook inademen, ze moesten extra klusjes doen of werden vastgebonden in een modderplas gelegd. De Azteken wilden dat hun kinderen door strenge straffen een "stenen gelaat en een stenen hart" kregen.

Verschillen in Opvoeding

Er was een groot verschil tussen de opvoeding van jongens en meisjes en tussen de opvoeding van arme en rijke kinderen.

De opvoeding van meisjes

De samenleving van de Azteken was vooral op de oorlog gericht en daardoor namen de vrouwen geen belangrijke plaats in de samenleving in. Hun belangrijkste taak was het baren van kinderen. Jonge meisjes leerden al vroeg alle zaken die een goede huisvrouw behoort te weten tegen de tijd dat ze gaat trouwen. Dat moest al vroeg geleerd worden, want een meisje trouwde al rond haar zestiende. Het huwelijk werd gesloten door koppelaarsters, oude vrouwen die als tussenpersoon optraden tussen twee families en de bruidsschat regelden. Tijdens de bruiloft droegen oudere vrouwen de bruid op hun rug naar het huis van de bruidegom en bonden de mantels van het bruidspaar aan elkaar vast. Zo werd het bruidspaar letterlijk aan elkaar gebonden. Hierna werd er gefeest en gedanst. Ook mochten oude mensen dan dronken worden, iets wat normaal niet goedgekeurd werd.

De opvoeding van jongens

Jongens leerden veel van hun vader. Ze leerden dingen als vissen en land bewerken. Vanaf hun vijfde jaar gingen zo ook naar school toe.

Gewone Azteekse kinderen

Zij gingen naar een clan-school (telpochcall, wat "Het Huis van de Jeugd" betekent), waar ze tot deugdzame burgers werden opgevoed. Het onderwijs was gratis. Ze kregen vakken als geschiedenis, godsdienst, muziek en dans. Om te harden deden de jongens ook zwaar werk, zoals greppels graven en water dragen. Als voorbereiding op de toekomst leerden ze ook met wapens omgaan en hielden ze schijngevechten. Ze werden ook vaak als bedienden in het Azteekse leger gebruikt. Zo konden ze van dichtbij zien hoe er oorlog gevoerd werd.

De kinderen van adel

Zij gingen naar een calmecac. Dat was een school waar totaal andere dingen werden onderwezen dan op de scholen van de gewone kinderen. De kinderen van adel werden hier opgeleid tot priesters, generaals, rechters of ambtenaren. Ze kregen vakken als wiskunde, astrologie, recht, lezen, schrijven en gebruik van de kalender. Ook hier heerst strenge discipline.