'Amiris', de naam die ik voor mijn
airbrush atelier gebruik is een naam afkomstig uit het oude
continent Atlantis. Veel van dit continent mag dan verloren zijn
gegaan, de informatie behoort daar in elk geval niet toe. Ook nu
nog leven er heel veel mensen op Aarde die, zo'n 250.000 jaar
geleden, in Atlantis één of meer incarnaties hebben geleefd.
Opmerkelijk zijn de overeenkomsten met onze zogenaamde 'moderne
beschaving'. In Atlantis was b.v. geen internet, maar wel een
netwerk van heel dunne en hoge torens, bedoeld om energie in de
breedste zin van het woord uit te wisselen en te versterken.
Daardoor was gedachtenkracht (als zeer verfijnde vorm van
energie) werkelijk voelbaar aanwezig. Door hierop af te stemmen
was het mogelijk deze energie, deze gedachten op te vangen tot
zelfs ver buiten Atlantis en buiten de planeet Aarde. Deze
methode is tot op heden ongeëvenaard, alhoewel dat niet geheel
waar is. Rond de eeuwwisseling van de 19e naar de 20e eeuw had de
uitvinder van ons gehele electriciteitssysteem (en dat is nogal
wat), Nikola Tesla, dit systeem al uitgedacht en al uitgewerkt
ook. Nadien is hij nog lang doorgegaan met het doorgronden en
uitvinden van systemen die tot op heden niet of nauwelijks zijn
begrepen en meestal krachtig zijn onderdrukt omdat ze in feite de
hele samenleving volkomen op zijn kop zouden zetten. Zijn
'Wardenclyffe tower-project'' was veel meer omvattend dan ooit
werd beseft. Dat hij zo ontzettend veel tegenwerking kreeg zijn
revolutionaire ideeën uit te voeren had alles te maken met de
angst van de grote energieleveranciers voor concurrentie. Denk er
maar eens over na wat het zou betekenen voor de autoindustrie
alleen al als we energie draadloos zouden kunnen versturen.
Maar... 'ons' internet zou heel goed het begin kunnen zijn van
zo'n wereldwijd netwerk dat gedurende duizenden jaren in Atlantis
gemeengoed was.
Atlantis is uiteindelijk, na meerdere verwoestingen, ten onder gegaan. De laatste restanten liggen op de bodem van de oceaan en onze toekomst ziet er nog steeds niet al te rooskleurig uit. Maar Atlantis, en vooral de verwoesting ervan, heeft zo'n diepe indruk gemaakt haar inwoners, dat iedereen die daarvan diep in zijn of haar binnenste herinneringen meedraagt, ervan overtuigd is dat zoiets nooit meer mag gebeuren. Heel veel krachten werken samen en ook afzonderlijk aan een nieuwe toekomst, een nieuwe Aarde, waarin technologie en wijsheid in evenwicht zijn, buitenaardse contacten geaccepteerd en gemeengoed zijn, verschillen in religie er niet meer toe doen, geld geen macht meer in zich kent, zwaartekracht wordt begrepen en gebruikt en dood niet meer het einde van het leven is (alsof dat ooit zo was).
Atlantis geeft veel stof tot discussie, maar omdat niemand home-video's gemaakt heeft bestaat er geen enkel 'bewijs'. Althans niets dat algemeen geaccepteerd wordt als bewijs.
Deze pagina's zijn bedoeld om informatie te geven en te verzamelen over Atlantis.
Dus......
Als je iets interessants weet, of vermoedt, over Atlantis...
over het land
over de mensen
over de manier van leven
over het spirituele leven
over de planten, de dieren
de manier van voortbewegen
z'n wijsheid
z'n technologie
z'n buitenaardse contacten
wat dan ook...
Het zou bijzonder interessant zijn hierover ervaringen/wetenswaardigheden uit te wisselen.
De Atlantis Pagina's
contact
amiris@usa.net
Ervaringen
Naar aanleiding van een aantal regressie-sessies zonder gebruik te maken van hypnose (waar ik niet zo'n liefhebber van ben) heb ik enkele flitsen uit het verleden kunnen waarnemen. Niet dat ik voor m'n ogen een film zie waar ik zelf deel van uit zou moeten maken. Het is meer soort bij elkaar rapen van herinneringen, het steeds vollediger invullen van 'plaatjes', maar wel onder begeleiding van een regressietherepeut(e). Ik kan niet zeggen dat wat ik zo die of denk te zien de waarheid is. Net als normale herinneringen zijn die beelden gekleurd en zeer subjectief, maar toch denk ik wel dat het een zekere waarde heeft. Vooral als je na verloop van tijd ontdekt dat anderen vergelijkbare beschrijvingen geven. En dat is precies de bedoeling. Samen komen tot een geheel.
Eén van deze herinneringen gaat over die torens in
Atlantis. Op de grond stond een soort pyramide, maar vanuit de
top ontsprong een hele lange dunne buis, een antenne. Hoog boven
de grond verdikte die buis zich tot een dubbele pyrimide (een
ondersteboven en daarop een gewone) en daarboven uit ging de
antenne nog een eind verder. De hoogte kan wel meer dan honderd
meter zijn geweest, maar waarschijnlijk nog veel en veel hoger.
Er omheen hing een paarsachtige gloed. Dezelfde gloed zoals je
die ziet in die fantasiebollampen met vonken erin die langs de
binnenkant van de bol strijken. Het leek een beetje alsof die
torens leefden.
Naderhand heb ik van andere bronnen gehoord dat deze antennes er
wel degelijk waren en als doel hadden energie op te vangen en
door te geven. Energie om apparaten op te laten werken, maar ook
gedachtenenergie. Door heel Atlantis stonden dit soort antennes,
maar langs grenzen, ofwel de kust, want Atlantis was een
eilandcontinent, stonden grotere om de wereld daarbuiten te
bereiken.
Iets anders dat ik me herinner is dat ik moest leren
te vliegen. Niet zoals een piloot in opleiding tegenwoordig, want
vliegtuigen zoals wij die kennen met al hun electronica en
airodynamische eigenschappen waren ik voor zover ik weet niet. Ik
had een behoorlijk zwaar gewicht op mijn rug gebonden gekregen,
in de vorm van een vleugel, zo ongeveer zoals in het symbool dat
ik als logo gebruik. (opvallende overeenkomst...) Ik kon dit
haast niet optillen en een leraar (maar priester is
waarschijnlijker) hielp me daarbij door een punt van die vleugel
iets op tillen. Zo op de manier van: "Kijk, het is heel
eenvoudig. Je gaat gewoon." (ik zie een jumbo leerlingpiloot
al zo op de startbaan staan) Er waren geen hendels, knoppen of
remmen. Ik moest het leren door wilskracht, geconcentreerde
gedachten , door de geest het laten winnen van het lichaam.
Het volgende moment, maar dat kan best een hele tijd later zijn,
jaren misschien wel, vloog ik. Ik kon gaan waar ik wilde, snel,
langzaam, hoog, laag. Schitterend om te doen, vrij als een vogel.
Tegenwoordig is een deltavleugel misschien het meest
vergelijkbaar.
Hoog in de lucht, misschien zelfs buiten de dampkring, bevond zich een bol, met de Aarde verbonden door middel van een lange buis. Van binnen werd die bol verdeeld in 2 helften door een platte kaart van Atlantis. De bol zelf was doorboord met talloze gaatjes, sterren. M.a.w. de bol was een ruimtelijke weergave van Atlantis. Mijn taak was om met de nieuw geleerde vliegkunst die bol op te zoeken, er binnen te gaan en terug op Aarde te beschrijven wat ik gezien had. Hierover heb ik nog nooit iets gehoord of gelezen, dus wie weet is het mijn fantasie.
Het menselijk lichaam in Atlantis was niet zo solide, zo aards stoffelijk, als tegenwoordig. Het was veel makkelijker het lichaam te beïnvloeden door gedachtenkracht. Dit is typisch voor Atlantis. Zo was het mogelijk alle moleculen, alle atomen, van het lichaam te veranderen, het gewichtloos te maken, maar ook buiten zuurstof te kunnen. De volgende ervaring gaat daarover.
Zoals het mogelijk was te vliegen in de lucht was
het mogelijk te vliegen onder water. Zwemmen is daar het goede
woord niet voor. Ik kon het water in lopen, onderduiken en gaan
waarheen ik wilde. M'n lichaam paste zich gewoon aan.
Tijdens zo'n 'tochtje' was het dat ik een ontmoeting had met een
geheel ander soort wezens. Mensen misschien wel, maar dan met
vinnen op hun rug, beginnend bij hun achterhoofd, echt een beetje
'vissig'. We hebben daar met elkaar gepraat, of noem het
gecommuniceerd, op de een of andere manier. Waarover weet ik
niet. Maar ik voelde me niet prettig bij die wezens. Misschien
stonden ze te ver bij mijn begrip vandaan of zo. Maar ik wist nu
in elk geval dat Atlantis niet beperkt was tot het land alleen.
Zeemeerminnen zijn 'in' tegenwoordig. Misschien waren dit de
voorouders, of tenminste de oorzaak van de verhalen erover.
Wil je reageren, doe het. Reacties zijn altijd welkom!
In de eerste week van december 1998 verschijnt er een boek, 'Elk uur Elk ogenblik', waarin zeer bijzondere informatie over o.a. Atlantis en het daaraan verwante Egypte vrijgegeven wordt. Informatie die vooral betrekking heeft op spirituele en kosmische achtergronden. Waarom eigenlijk ontstond Atlantis? Wie waren haar eerste bewoners? Welke functie hadden de mineralen zoals de amethyst? Wie is Ankhmania? Over de grootste pyramide die ooit op Aarde gebouwd is, maar onder de waterspiegel nog steeds bestaat. Over de Plutoonse kernreactor, de Ark. Maar ook de geschiedenis van de mens en de aap. Wie is eigenlijk wie? Na het lezen daarvan raak je ervan overtuigd dat Atlantis niet zomaar een vulkanisch eilandje in de buurt van Griekenland was, maar echt continent, een ontmoetingsplaats voor vele levensvormen uit het universum.
Dit boek omvat veel meer dan informatie over Atlantis. Andere onderwerpen hierin behandeld zijn: de mystieke krachten van een aantal mineralen; de kosmische achtergronden van sommige ziekten, waaronder kanker en Aids; het belang van het Saturnusjaar 1997 en het Plutojaar 1998 voor onze planeet.
Deze informatie, overgedragen uit de astrale wereld en de kosmos, is door 2 mensen verzameld en geselecteerd uit vele honderden lezingen en met veel zorg 'leesbaar' gemaakt.
ISBN 90-804550-1-6, Elk uur Elk ogenblik.
Voor meer info en omslagillustratie, zie homepage Amiris Airbrush Atelier.
bezoek nummer sinds 2 april 1998